แตงกวาให้ผลตอบแทนแก่นักปลูกอย่างคุ้มค่ากับความพยายามที่ค่อนข้างน้อย — ตราบใดที่คุณเลือกพันธุ์ให้เหมาะกับพื้นที่และมีสิ่งให้เถาไต่
พันธุ์เลื้อย VS พันธุ์พุ่ม
แตงกวาพันธุ์เลื้อยเป็นแบบดั้งเดิม เถายาวสยายที่สามารถยืดออกได้ 6 ฟุตขึ้นไปถ้าปล่อยให้ทอดยาวไปตามพื้น หรือฝึกให้ไต่ค้างในแนวตั้ง โดยทั่วไปให้ผลผลิตหนักกว่าในช่วงฤดูที่ยาวนานกว่า พันธุ์พุ่มถูกพัฒนาให้กะทัดรัด มักกว้างเพียง 2 ถึง 3 ฟุต เหมาะกับกระถางหรือแปลงยกพื้นขนาดเล็ก — แม้จะมีช่วงเก็บเกี่ยวที่สั้นและเข้มข้นกว่าเล็กน้อย
ทำไมการทำค้างจึงคุ้มค่า
การปลูกแตงกวาพันธุ์เลื้อยในแนวตั้งบนค้าง กรง หรือรั้ว มีข้อดีหลายอย่างเมื่อเทียบกับการปล่อยให้ทอดยาวบนพื้น ได้แก่ การไหลเวียนอากาศที่ดีขึ้น ซึ่งลดโรคราแป้งและปัญหาเชื้อราอื่นๆ ผลที่ตรงและสะอาดกว่า เพราะแตงกวาที่ทิ้งไว้บนพื้นมักโค้งงอหรือมีจุดแบน การเก็บเกี่ยวง่ายกว่า เพราะผลห้อยอยู่ในระดับสายตาแทนที่จะซ่อนอยู่ใต้ใบ และประหยัดพื้นที่ได้มาก เพราะเถาแตงกวาที่ทำค้างใช้พื้นที่พื้นดินเพียงเสี้ยวเดียวเมื่อเทียบกับเถาที่ทอดยาว
การตั้งค้างพื้นฐาน
ค้างรูปตัวเอแบบง่าย แผงลวดตาข่ายดัดเป็นซุ้มโค้ง หรือแม้แต่กรงมะเขือเทศที่แข็งแรงก็ใช้ได้ดี ตั้งค้างไว้ตั้งแต่ตอนปลูก ไม่ใช่หลังจากเถาเริ่มเลื้อยแล้ว — หนวดแตงกวาอ่อนหาและไต่ค้างที่อยู่ใกล้เคียงได้ง่ายกว่าเถาที่โตเต็มที่ซึ่งทอดยาวไปด้านข้างแล้วมาก
ปัญหาที่พบบ่อยที่ควรระวัง
รสขมในแตงกวามักย้อนกลับไปที่ความเครียด — การรดน้ำไม่สม่ำเสมอหรือความร้อนจัด — มากกว่าพันธุ์เพียงอย่างเดียว การรักษาความชื้นในดินให้สม่ำเสมอ (ประมาณ 1 ถึง 2 นิ้วของน้ำต่อสัปดาห์) จึงเป็นการป้องกันที่ดีที่สุด การผสมเกสรที่ไม่ดี เนื่องจากแตงกวามีดอกตัวผู้และตัวเมียแยกกัน อาจทำให้ผลเริ่มก่อตัวแล้วเหี่ยวไป ย้อนกลับไปดูเทคนิคการผสมเกสรด้วยมือในตอนที่ 8 หากเกิดปัญหานี้ซ้ำๆ โรคราแป้ง คราบขาวเป็นฝุ่นบนใบ พบบ่อยในสภาพชื้น และจัดการได้ดีที่สุดผ่านการไหลเวียนอากาศที่การทำค้างมอบให้ พร้อมกับพันธุ์ต้านทานหากมี
ต่อไป: รักษาวงจรให้ดำเนินต่อไป
เมื่อแตงกวาของคุณเติบโตงอกงามแล้ว คุณอาจอยากเก็บเมล็ดจากต้นที่ดีที่สุดไว้ปลูกปีหน้า นี่คือวิธีการทำอย่างชัดเจน
